Στη δεκαετία του 1980, είχαν σχεδιαστεί ειδικοί τύποι φλιτζανιών καφέ που είχαν σχήμα θόλου για να διατηρήσουν την υπογραφή του αφρού πάνω στον καφέ. Ως εκ τούτου, είναι αρκετά κατάλληλο για τη σύγχρονη καφετιέρα εσπρέσο που παράγεται. Αυτά τα καπάκια σε σχήμα θόλου είχαν χώρο κεφαλής για τον αφρό. Αντίστοιχα, οι εφευρέτες ανταποκρίθηκαν αναλόγως και το Γραφείο Ευρεσιτεχνιών και Εμπορικών Σημάτων των ΗΠΑ είχε λάβει εννέα διπλώματα ευρεσιτεχνίας για καπάκια φλυτζανιών καφέ. Το 1984 η εταιρεία Solo κατέθεσε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την εφεύρεση του Traveler Lid, το οποίο ήταν κομψό, σε σχήμα θόλου με προεξέχον χείλος και επίσης κούμπωμα για να βολεύει τη μύτη ενώ πίνει. Το 2005, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης πρόσθεσε αυτό το Traveler Lid στη μόνιμη συλλογή του.
Στη δεκαετία του 1990, καθώς η ασφάλεια είχε γίνει κυρίαρχη, ως αποτέλεσμα η χρήση χάρτινων ποτηριών άρχισε να χρησιμοποιείται για άλλη μια φορά. Ο Χάουαρντ Σουλτς, ιδιοκτήτης των Starbucks, επέλεξε να αγοράσει τα χάρτινα κύπελλα από τα κύπελλα αφρού. Το 1991, ο Jay Sorenson από το Πόρτλαντ, εφηύρε το Java Jacket, ένα μανίκι από χαρτόνι γύρω από το κύπελλο που βελτίωσε τη μόνωση. Ένας άλλος εφευρέτης από τη Φλόριντα ονόματι Tim Sprunger εφηύρε ένα καπάκι καφέ που έχει ένα επιπλέον διαμέρισμα για τη μύτη για να βελτιώνει τη μυρωδιά και τη γεύση του καφέ ταυτόχρονα.
Τα φλιτζάνια καφέ έχουν, στην πραγματικότητα, εξελιχθεί για μια συγκεκριμένη λειτουργία και με τα χρόνια έχουν γίνει ένας συνδυασμός τόσο της λειτουργίας όσο και της σοφής εμφάνισης.